Poke my cat and call me Phil

*SUKK*
No som DET er overstått, får eg vel begynne på det innlegget eg lova skulle komme ut... ein gong. Det er laurdag kveld, eg har sett ca. 42 timar worth of Ray William Johnson på YouTube, og har ikkje så mykje anna å gjere, bortsett frå å klage til folk på MSN over at Lars Vaular irriterer meg.
Og det gjer han.
Fordi eg må irritere meg over noko.
Og han var tilfeldigvis der (in mah head).


Så då får vi vel fyre opp den einaste eigentlege spalta eg har:
Bastarden fortel om ting som har skjedd saman med nokre tilfeldige bilde ho fann.
I dag trur eg det blir veldig få bilder. Hovudsakeleg fordi eg er for lat til å planlegge innlegget. Og fordi eg har lagt att kamera og mobilkabel på Vassenden. We do, however, have a webcam.




Happening Number One:

Eg har passert 10 000 lesarar!
Og konkluderer med at sidan ca. 7000 av dei er meg sjølv, talar dei resterande 3000 besøka for at folk i dette landet har alt for mykje fritid. Dei førstnevnte 7000 viser heller at eg er ein trufast tilhengjar av min eigen blogg.


Happening Number Two:
På fredag fekk vi fem nye fisk!

...og ein av dei lever enno. Sjølv om den ser litt slapp ut.

Happening Number Three:
Eg meistra nettopp den siste jobben i Mafia Wars: New York!

Og for det fekk eg tre eigenskapspoeng og eit toalett.
Cuba, here I come!


Happening Number Four:
Diktet mitt blei Månadens Tekst på Skrivebua for April!

Og då får ein visst stuff i posten. Who knew?


Happening Number Five:
Eg har klipt katten!
Og for ein fantastisk frisør eg kjem til å bli!

Eg skal ikkje bli frisør.


Happening Number Six:
Ein fyr stakk ein pinne igjønå ansiktet mitt!
Han kom liksom springande out of nowhere og ropte "AAAH! I GONNA KEELL YOU!"
Og eg berre: "HEEELL NO!"
Og han berre: *ZAP!*
Og eg berre: *POW!*
Og han berre: *BONK!*
Og eg berre: *WHUMPH - KABOOM!*
Og han berre: *STAB*
Og eg berre:

...og gjekk heim.

Yeah. Nøyaktig sånn skjedde det. Ask anyone. Heile Sogndal såg det.

Ananananas!

Ikkje den!

Men den!

Berre 19 kr på Spar!
Løp og kjøp!

Maybe you're the runner up, but the first one to lose the race

Eg kom ikkje på nokon relevant tittel. 

YO DAWGZ!

What'z up?!

Føl deg fri til å svare i kommentarfeltet.

Tenkte eg skulle plage dykk med eit innlegg eg truleg ikkje kjem til å gidde å lese sjølv ein gong. 

I går hadde eg det heilt grusomt. Vi hadde styrketrening i gymmen på måndag, og tydelegvis tåler eg ikkje sånt, for eg fekk så ilt i alle mine nyoppdaga magemusklar at dagen etter (altså i går, for dei som datt ut) kunne eg ikkje sette meg opp i senga ein gong, men måtte bokstavelegtalt kvelve meg ut, rulle over kanten på madrassa og satse på å lande i ein gunstig posisjon. Seinare bestemte eg meg for å utnytte det fine veiret, og sette meg ned på skuleplassen for å slå to fluger i ein smekk og utnytte internettet óg. Litt småkaldt, men så ekstreme mengder fuglesong at det nesten var faretruande. Tydelegvis ikkje SÅ mange som fraus ihjel. 

Kva meir kan vi hive ut her? Diverse mobilbilder?

Det viser seg at eg har vener. SURPRISE!! Frøken Ingvaldsen og Niclas her, altså.

Her ein dag klarte eg (endeleg) å løyse puslespelet eg har lurt og vridd og kjefta på rimeleg lenge. I can die happy now, I guess.

Det viser seg også at mamma har potteplantar.

Design & Handverk er alltid like underhaldande, her er pinnsvinet mitt, som heiter Kjell.

Meininga med livet, ja?

Denne fann eg og ein random fyr på ein tilfeldig plass ein dag eg knapt hugsar. Eg har den faktisk i ei eller anna innerlomme enno.

Presentasjonsteikning av ein kopp som ikkje ser litt sånn ut ein gong.

Closeup, yes?

Og dette biletet er faktisk frå i dag:

Guess what happened...

I'm not trying to impress you, but... I'm Batman.

Yup. Ein liten "true story" til dykk der på kveldskvisten.


Men kva er dette? Eg slappar av og tenkjer på noko anna i nokre få dagar (veker?) og plutseleg får eg en heil buttload kjeft for at eg ikkje bloggar. Slår det dykk ikkje at eg har andre ting å finne på? Som å lese Welhaven, Hemingway og Jean M. Auel, pugge sitat frå The Supernaturalist, The Hitchhiker's Guide to the Galaxy og Iron Maiden-songar, og stirre i veggen?
Har det noke å gjere med fargane på bakenden min å gjere?


Jaja, så får eg vel slenge inn litt tekst og nokre bilete som eg i rein protest mot blonde fjortisblogghelsikke som ikkje klarar å legge ut den drit uten å blurre ut heile forbanna ansiktet sitt og legge til den tilsynelatande obligatoriske "OMG, så stygg jeg er men herregud då, eg var jo supertrøtt lizzom!"... No datt eg ut. Poenget er at eg ikkje redigerer bildene mine, hovudsakeleg fordi eg er lat og har betre ting å gjere på. Dei fleste av dykk kjenner meg godt nok frå før, og de andre skal vete at eg veit at de er her, og eg held på å bli paranoid på heile greia.


Det viktigaste som har skjedd sidan sist innlegg, oppsummert i to bilete:






Og så til dagens største og viktigaste sak:
Cubus kan leggje seg ned og døy.
Eg har ikkje råd til dette her, er det ingen som skjønar det?!

I dag var eg til Norges finaste veikryss (FØRDE, folkens!) for å kjøpe meg mat, fordi eg satt heile gårskvelden i lettare panikk for å bli svolten, ettersom eg nettopp hadde oppdaga at det var heilt tomt i skapet. Det gjekk forsåvidt ganske bra, heilt til eg hadde funne fram pasta, melk, agurk og minibaguettar igjen, betalt, leita etter Batman-matboks igjen utan vidare hell igjen, sikla litt på American Idiot igjen, bladd igjennom nokre andre CD-hyller, rota i datosalg-korga på Bunnpris *sukk*, tusla litt i butikkar, og fann til slutt ut at eg kunne ta turen opp på Cubus for å sjå litt der óg. Då lyste noko som minna litt om det eg skreiv då eg skulle reklamere for butikken min på Neopets ein gong i tida.

-30% på ALT
KUN I DAG!
KJØP! Ellers ET vi SOKKANE dine, ditt late FLESKEBERG!

Vanlegvis er eg, som det hyggjelege, verdsvane, samfunnskritiske, lettare giddalause individet eg er, rimeleg motstandsdyktig mot butikkpress, men då eg sysla meg inn i herreavdelinga på utkikk etter klede til Pelle (min lite kjende, jojo-slankande bror som ingen andre i familien min har møtt, og som på mirakuløst vis har akkurat same stil som meg *kremt*), fekk den naturlege motstandskrafta mi eit metaforisk slag i trynet. Og når mine rimelig abstrakte begrep får immaginære slag i trynet, så kan det berre gå éin veg...


Søstra mi spurte meg ein gong om eg er klar over at eg er litt over gjennomsnittet besatt av Batman. Eg vil ikkje svare på det, korkje verbalt eller skriftleg.




Så no har eg faktisk så mange som... Fem. Og eg vurderer moglegheitane for at det kanskje kan vere eit dekkjande svar på føregåande spørsmål.





And while I'm here, er det nokon som vil klippe luggen min? Eg ser ikkje så godt lenger.

"No it's not allright! It's a prehistoric animal that likes eating people!"
- Robson Green

It's a fashion statement, og Ingvald er ingvalid

Fredag utnytta eg fridagen min maksimalt. Eg sto opp ein time før eg pleier på ein skuledag, og reiste på Sandane med det eine klare målet å følgje etter frøken Ingvaldsen på skulen. Dermed vart eg så heldig å få ha engelsk med 1STA. Mission Accomplished.
Og for å forklare ein god del hendelsar utanfor det 'normale' spekteret dei siste åra, har vi no fått bekrefta at Ingvaldsen er ingvalid.

Men hovudpoenget i dette blogginnlegget (oh yes, eit POENG! Ein heilt ny verden innan blogging øpnar seg føre meg...) er at når eg kom heim att same fredagen, hadde eg fått pakke i posten. Eller, eigentleg er det ikkje sjølve pakken som er greia, men det som er inni den. Sjølv om innpakkinga óg var veldig kjekt å få på kjøpet!

De kjenner kanskje att dette mønsteret?


Har de skjønt det enno? Hmm?
(Og til dykk som no sit og ristar på hovudet og tenkjer "Nei... Nei... Nei... Nei... Nei..." med psykiatrisk avdeling på hurtigtast - ta dykk saman!)

Here it is, anyways.

Det er lov å vere misunneleg!

Eg har utnytta sjansen til å gå med den på Eid (der favorittreaksjonen, blant ganske mange, var to unge pastellkledde jenter som stirra uforskamma i fleire minutt) og idrettsklubben ("Kan eg få ta på den?").

Og for å sette opp ein liten FAQ:

1. JA, du såg fleire tilsvarande eksemplar på TV i februar.

2. Den er kjøpt frå Loudmouth Golf.

Og sist, men eigentleg ganske tydeleg:

BUKSA MI ER KULARE ENN BUKSA DI!

Kvil i fred, Gloria

Ankom 24.desember 2009

-

død natt til 8.mars 2010

utstøytt, men elska

Burtastic!

There is a place. Like no place on Earth. A land full of wonder, mystery, and danger! Some say to survive it: You need to be as mad as a hatter.

Which luckily I am.

No har eg vore på kino med frøken Ingvaldsen, og sett Tim Burton sitt siste meisterverk, Alice In Wonderland.
Eg har sagt det opptil fleire gongar før, og no seier eg det ein gong til og det blir heilt sikkert ikkje den siste: Tim Burton er eit GENI.


Eg er jo Burton-fan frå før, og har utruleg mange gode minner frå den gamle teiknefilmen, men dette var utan tvil det beste eg har sett sidan The Dark Knight (som forøvrig var sist eg var på kino). Eg elskar måten har leier oss tilbake til klassikaren, samtidig som det blir noko ein (iallfall eg) aldri har sett maken til. Så vidt eg har skjønt baserer den seg også på den andre boka om Alice, Through the Looking Glass. Samt at dette er enda eit samarbeid mellom Burton, Johnny Depp og Danny Elfman.

Eg har aldri hatt heilt sansen for Johnny Depp, sjølv om eg tykkjer han er fantastisk som Jack Sparrow, er det først no eg augene opp for han. The Mad Hatter er utan tvil den mest underhaldande (for ikkje å nemne herleg fantastisk spinhakkande galen, og det likar vi!) karakteren i filmen.

Min favorittkarakter, til trass for tøff konkurranse frå the Mad Hatter, er og blir likevel the Cheshire Cat, Filurkatten:

Som er akkurat den same som den i klassikaren, litt for skummel til å virke heilt snill, med eit halvpsykotisk smil som får meg til å tru han planleggjer noko mørkt og farleg, men likevel er på den gode sida. Dette er ein pus etter mitt hjarte!

Ein annan eg fekk sansen for er the Bandersnatch, eit stort, kvitt, raskt og farleg dyr med riktig mange tenner. Denne kom opp under diskusjonen i bilen på veg heim, som utarta seg noko i retning av slek:
Meg: "Eg kunne eigentleg tenkje meg å ha ein sånn stor, rund pelsball med flekkar og lang hale... Eller, eg har vel ein stor, rund pelsball med lang hale, men han er litt... feit... og lat..."
Ingvaldsen: "Du, no må du slutte å snakke stygt om Einar!"
(Eg snakte no eigentleg om katten, men ho har vel kanskje eit poeng...)

Why is a raven like a writing desk?

Ny header og Bob Bryar

PUNKT EIN. Ny header. Truleg er kjem den ikkje til å vare like lenge som den andre, men eg bladde igjennom nokre gamle filer på denne dataen, og kom over nokre bilete eg tok 17.mai for nokre år sidan. Viss du ser godt etter og snur litt på dei små grå, kjenner du kanskje att Nordfjordsongen. Er litt usikker på kvifor, men eg har verkeleg sansen for denne songen. Kanskje det har noko med dei klåre bileta eg får i det ellers så fargelause og ordfylte hovudet mitt, kanskje det er noko med alle dei gode anledningane den har blitt brukt til, kanskje det er litt av alt. Kanskje det til og med sit ein liten patriot inni her ein plass. Uansett, får eg alltid frysningar på ryggen når eg høyrer den.

PUNKT TO. I kveld når eg logga på Facebook, låg det ei melding frå eit av yndlingsbanda mine øverst i nyhendene. Først tenkte eg det verste - at no har dei brote opp, men så gale var det heldigvis ikkje. Likevel, det var ingen gladnyheit.
Så er det omsider bekrefta. Bob Bryar har skild lag med My Chemical Romance.

Eg saknar han allereie, og det verkar heilt feil at vi ikkje får sjå eller høyre denne utruleg dyktige mannen bak MCR-trommesettet meir. Eg kan sitje her og skrive side opp og side ned, men det skal eg ikkje. Han er ikkje daud, og eg vil ikkje få det til å høyrest sånn ut heller. Men nokre ting er klare:
- My Chemical Romance blir aldri det same.
- Eg saknar han allereie.
- Eg ønskjer han lykke til - og satsar på at han snart kjem att i ny drakt.
- Forhåpentlegvis slepp han handleddsoprasjonar og tredjegrads forbrenningar i framtida.
- Han framstår for min del framleis som den kulaste trommisen ever.


Og hugs å stemme på Gloppen Janitsjar på musikkorps.no!

Eg føler meg så spesiell *hjertehjerte*

Ein liten sjanse for at eg kjem inn, moglegens?

Ang. header, skal det fiksast så snart eg får tilgong til program eller får ein annan god idé.

Er det ikkje fantastisk...

...når du er ferdig med vinterferien, kjem tilbake på skulen, ser ut og tenkjer at snart kan du gå med converse og tynn jakke til skulen...
Og så byrjar det å snø. Igjen.

På veg opp frå butikken i dag møtte eg ein mann som lo av meg. Eg skjønar ikkje kvifor.



Ellers:

TESSELERING

ASSEMBLAGE

På lappen står det noko i retning av:

No skal eg tenne lyset mitt, vente på at maten min blir ferdig, sjå Bokprogrammet på NRK1 og håpe på at nokon finn ut at dei skal brøyte utanfor, så eg slepp på grave meg til skulen i morgon.

Blogg off.

What to do, what to do....

LET'S BLOG! Øøøøøu jess.... må jo ta vare på dei to følgjarane eg har. (Mamma? Er du der?)

So, what's new? JO, eg har køyrt pc'en min til helvete. Vifta, iallfall. Så nå har eg fått med meg den gamle Dell'en, som var den første bærbare pc'en vi hadde i huset. Bortsett frå at skjermen strekk litt på alt mogleg og batteriet er daudt, er eg stort sett nøgd. Fekk iallfall med meg curling-finalen, og den har ingen problemer med å vise heimesida til Shaun the Sheep.
På den negative sida: Eg kan ikkje flytte på meg. Eg har ikkje photoshop. Eg har ikkje filmane mine (og så eg som hadde tenkt å sjå Herkules :( ). Eg har ikkje... nei... det var stort sett alt...


Ellersssss har eg fått til den dingsebomsen her:
som er antenna til det mobile breibandet mitt. Tidlegare har signalet vore for svakt, og eg ha måtta brukt mobilen, derfor har eg bytta til ein gammal Sony Ericsson fordi det berre var Nokiaen som hadde forskjellige utgongar til USB og ladar og at du faktisk les dette avsnittet ser eg på som eit reint under. Det er skikkeleg uinteressant og eg gidd ikkje forklare det. No gløymde eg resten og. Crap.



I går hengde eg opp tre nye plakatar på hybelen. Etter å ha stirra på tomme, kvite veggar i over eit halvt år (!!) er eg søren ikkje sikker på om eg framleis faktisk bur på hybel, eller om familien endeleg har beslutta å beskytte samfunnet frå mitt nærver og sperra meg inne ein stad.

"Stor" Malakoff-plakat frå 2009, som eg fekk gratis. Eg har iallfall ikkje stjelt den frå busstasjonen på Sandane mens eg venta på at pappa skulle hente meg etter eg såg Kaizers på fredagen iallfall, viss det var det du trudde...

MCR og Green Day kjøpt då eg var i Førde med frøken Ingvaldsen.



Kva meir?
Gammalt bilete:
Teke på IDK. Eg og Malin pleide å vise dette biletet til folk, og få dei til å tru at det var sånn håret mitt eigentleg såg ut, når eg ikkje hadde brukt rettetang. Good times, man...


Eg klarer ikkje skrive interessante innlegg. Monstah?

MONSTAH! :D

Lærbelte in the making

Sia eg ikkje har noko betre å gjere, hiver eg inn nokre bilder eg tok då eg satt aleine att på verkstedet i dag. Vi lagar (blant anna) lærbelter på skulen for tida.

Eg merker at eg ikkje vil bli salmaker, for eg er framleis raud i handa.

Etter skulen reiste eg til Førde, der eg fann denne jakka. Har hatt lyst på sånn sidan The Black Parade kom ut då eg gjekk i åttande, så då får det vel berre vere at den er ganske praktisk ubrukeleg på denne tida av året? For å vege opp for det, gjekk eg på Cubus etterpå og kjøpte meg to bukser for henholdsvis 50 og 70kr. Så då reknar eg det som utjamna.

Og berre for å vise kor langt vest dette landet er på veg: på libris fann eg ei EIGA BOK om RPattz med tittelen

"Robert Pattinson
True Love Never Dies"

HEAVEN HELP US!

Ambisiøst prosjekt

Åjada, tru det eller ei jentar og guter, eg har STRIKKA! (Eller SPØTA, som no har snike seg inn innimellom alle dei andre dialektendringane mine...)

Har tenkt på å begynne med det eit par gongar, når mamma har sukka og klaga over mangelen på spøtarar i familien, til trass for det gode utgongspunktet, men aldri eigentleg kome i gong. Før no. Trur eg.

Eg har dessutan funne ut at spøting automatisk gjer deg et snill-og-hyggjeleg-jente-som-vil-høyre-om-det-seks-år-gamle-barnebarnet-ditt-stempel hos eldre damer. Ikkje at det er noko gale i det.

Vi fekk i oppgåve på skulen å strikke eit lite produkt, eller lage eit mønster. Eg trur dette går litt under begge. Jaja. Reiste til Førde med mamma og pappa, kjøpte garn (cortina) for -20% på Sparkjøp, og heiv meg på rundpinnane (6). *kremt*

Ganske så impovisert mønster og form og sånn, og til trass for at jeg kom ut av tellinga når eg skulle felle og ikkje gadd å rekkje opp att, hadde eit par andre småfeil og det faktum at berre har strikka noko meir avansert enn fram-og-tilbake-greier éin gong, blei den ikkje så alt for gale. Og så sprang eg ikkje til mamma for å få hjelp ein einaste gong. *stor jente*

25-bilders photoshoot på badet sporar av. Merk det kvite kattehåret.

Har også funne ut at viss alt anna slår feil, kan eg flytte ut av hybelen og bu i hua i staden. Billegare, minst like god isolasjon, og god plass...

Det er alltid kjekkare å stå opp på hybelen når du i det minste kan trøste deg med at du ikkje er den einaste som er trøtt.